Işıltılı kostümler, entrikalar, davetler, hâkim sınıflar ve "sonradan olma" soylularla, yeniden 19. yüzyılın New York'unda, sosyetenin kalbindeyiz… The Gilded Age, hızlı endüstrileşmenin ve muazzam servet birikiminin toplumun her kesiminde yol açtığı çalkantılarla, baronlararası savaşlarla, burjuvazinin farklı kesimleri arasındaki rekabetle ve en önemlisi, fazlaca sıkılmış korselerinin altından nefes almaya çalışan kadın karakterleriyle dördüncü sezonunda geri dönüyor.
İKİ AİLE VE TOPLUMSAL KOŞULLAR
HBO Max'te, Julian Fellowes imzasıyla seyircisiyle buluşan yaldızlı dönem draması “The Gilded Age”, 61. Cadde'nin iki yakasında oturan iki aile üzerinden yine sosyokültürel koşullar, toplumsal dinamikler, tabakalar arası geçişkenlikler ile gelenek tarafından kabul görme, dışlanma başlıklı ana temaları arasında gezindiği bir hikâye sunuyor. Ancak alt başlıklarına, önceki sezonlarında olduğu gibi onu yalnızca bir pembe dizi olmaktan çıkaran unsurları da ekliyor. Romantizm ve dramayla yoğrulmuş hamuruna, Bertha'nın (Carrie Coon) sezon sonuna doğru George'un (Morgan Spector) çalışma odasındaki sahnesi veya Peggy'nin (Denée Benton) öyküsü gibi "değmemesi gereken kadın elini" sokuyor ve her birine kostümlerinin parlaklığının ötesinde bir parıltı ekliyor.
“The Gilded Age”, şatafatlı yemekleri, çay partileri, kadife kaplı elbiseleriyle gözleri kamaştıran görsel diline her sezonda daha fazla ciddiyet yüklüyor ve kadın karakterlerini yalnızca aşk veya eş peşinde koşan temsillerin dışına çıkararak omuzlarına erkekler arasında var olma mücadelesini daha hassasiyetle yüklüyor. Bu yüzden ekrana düşen, sıkıcı bir kostüm draması olmuyor, ilk kitabını yayımlayan, eşiyle işi arasında kalan, kocası adına şirketi yöneten ya da evliliği zorunluluklardan ibaret görmeyen kadınlar oluyor.
İLGİYİ YÜKSEK TUTUYOR
Yapımda bunların tersine basmakalıp karakterler veya gelişigüzel olaylar yok mu? Elbette var ancak bana göre hikâyeyi süsleyen vinyetlerin içine yerleştirilen asıl metin, dördüncü sezonda hâlâ merakımızı canlı tutmayı başarıyor. Bu sezonda Bertha'nın beklenmedik bir biçimde gücü ele geçirmesi, George'un öykünün gerilimini nefes kesici bir biçimde destekleyen karanlığa yolculuğu, Larry (Harry Richardson) ile Marian (Louisa Jacobson) arasındaki ilişkinin bu kez bir parça bunaltan ancak sonuçta Marian'ın mücadelesiyle uyumlu gelişimi ve Peggy'nin toplumun, aile kurumunun ve eş olma vazifesinin kendisinden bekledikleriyle olan görkemli çatışması sezona damga vuran olaylar oldu. Bununla birlikte çiçeği burnunda mucit Jack'in (Ben Ahlers) öykünün özü "sonradan olma soylu" meselesini derinleştirdiğini öte yandan, bazı anlarda diğer karakterlerin önüne haddinden fazla geçtiğini de söylemek gerek. Benzer bir biçimde, iktidar ve yükseliş uğruna sezon başında evlenen Oscar (Blake Ritson) ve Enid'in (Kelley Curran) de dördüncü sezonda bence bir hayli rol ve zaman çaldıklarını da belirtmeliyim. Bertha-Agnes (Christine Baranski) çatışmasında ise değişen dengelerin, yerleşik burjuvazi ile yükselen burjuvazi arasındaki ince çizgiyle belirlenmesi, başka bir deyişle Bertha'nın endüstriyel güç tarafında, Agnes'in ise kadim gelenekler karşısında varlıklarını göstermesi heyecan vericiydi.
Kuşkusuz “The Gilded Age”, bütünüyle -elbette bildiğimiz anlamda kanla aktarılan değil ama- soylu olma veya yüksek sosyeteye mensup olma, olmaya çalışma veya genel hatlarıyla müesses nizam tarafından kabul görme ile ilgili. Ancak karakterlerine verdiği paye bundan çok daha fazlası ve tam da bu yüzden hâlâ izlemesi keyifli bir anlatı olarak ilgi görüyor. Yolculuğuna eklediği yeni karakterlerin serüvenleriyle, haliyle beşinci sezonda genişlemeyi öngörüyordur ki buna Ada'nın (Cynthia Nixon) hikâyesini de ekleyebiliriz.
Son olarak “The Gilded Age”, yıkımın eşiğine gelenleri, o eşikten çıkabilenleri veya o eşiğe takılanları anlatırken, karakterlerinin akıbetlerini tarihi olaylarla da bağdaştırmayı eksik etmeyen bir anlatı: ABD'ye yardımın ardından kendisi de dünya tarihinin en önemli devrimlerinden birine sahne olan Fransa tarafından, ABD'nin bağımsızlığının yüzüncü yılı anısına hediye edilen Özgürlük Heykeli'nin, Başkan Grover Cleveland döneminde açılışını bu sezon hikayesine eklemleyen dizi yeniden Amerikan rüyasını da kutluyor böylelikle.
Puanım: 8/10
