USD/TRY ₺50,42 +0.06%
EUR/TRY ₺55,52 +0.12%
GBP/TRY ₺66,55 +0.13%
CHF/TRY ₺60,04 +0.10%
JPY/TRY ₺31,73 +0.00%
SAR/TRY ₺13,44 +0.07%
CAD/TRY ₺35,25 +0.03%
AUD/TRY ₺33,95 +0.04%
ALTIN/GR ₺6.279 +0.63%
USD/TRY ₺50,42 +0.06%
EUR/TRY ₺55,52 +0.12%
GBP/TRY ₺66,55 +0.13%
CHF/TRY ₺60,04 +0.10%
JPY/TRY ₺31,73 +0.00%
SAR/TRY ₺13,44 +0.07%
CAD/TRY ₺35,25 +0.03%
AUD/TRY ₺33,95 +0.04%
ALTIN/GR ₺6.279 +0.63%
SAHİ, SEN NEYE KARŞISIN?
Sağlık

SAHİ, SEN NEYE KARŞISIN?

0 görüntülenme 1199 kelime

Ara ara yaşanan galibiyetler hariç tutulursa, tam 238 yıl boyunca süren geri çekilme, Sakarya Meydan Muharebesi’nde “Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır. O satıh bütün vatandır.” diyerek 22 gün, 22 gece aralıksız çarpışan Mustafa Kemal Paşa ve arkadaşları tarafından durduruldu. Sen buna mı karşısın? 

Türk tarihi, değerleri, kimliği, şeref yüklü mücadelesi arsız ve art niyetli politik söylemlere kurban ediliyor. Koskocaman Türk tarihi, uygarlık ve insanlık adına gerçekleştirilmiş devrimler, Atatürk’ün manevi kişiliği, tarihimizde ve geleceğimizde oynadığı rol üzerinden haince ve hadsizce eleştiriliyor. Cumhuriyete, ATATÜRK’e, onurlu bağımsızlık mücadelemize yöneltilen haksız eleştirileri görünce insan soruyor: Sahi, siz tam olarak neye karşı çıkıyorsunuz? 

1683’te Viyana kapılarında başlayan geri çekilmenin durdurulmasına mı?

Toprak kayıpları, savaşlar, işgaller ve büyük bir çözülüşün tarihi... 

Üç kıtaya yayılmış, çağ kapatıp çağ açmış Osmanlı, artık Batılı sömürgecilerin gözünde “hasta adam”dı. Onlarla Osmanlı arasında Türk çıkarlarına tümüyle aykırı, adeta yok oluşu belgeleyen bir dizi antlaşma imzalandı. Trablusgarp Savaşı’nda, Balkan Savaşları’nda ve Birinci Dünya Savaşı’nda yitirilen topraklar Türklerin umudundan kocaman parçalar kopardı.

Anadolu işgal edildi. Bir ulusun varlığı ve geleceği Saray marifetiyle düşmana teslim edildi. Mustafa Kemal, dağılan imparatorluktan bir Türk yurdu çıkarmak amacıyla orduyu ve halkı örgütledi; direnişin fitilini ateşledi.

Padişah Vahdettin’in Ankara hükümetinin sırlarını İngilizlere ulaştırmak için casusluk yaptırması, sonunda bir İngiliz savaş gemisine binip Malta’ya kaçması, ihanetini gözler önüne seriyordu.

İtilaf Devletleri’ne güvenlik şüphesi duymaları halinde yurdun istedikleri stratejik yerini işgal hakkı tanıyan Mondros Ateşkes Antlaşması orduyu terhis ettirdi. Mustafa Kemal Atatürk’ün Söylev’de dile getirdiği gibi ancak Lozan Antlaşması’yla yıkılabilen Türk milleti aleyhine asırlardan beri hazırlanmış suikastı tamamlamak üzere Sevr Antlaşması yapıldı. Bu anlaşma, barış çağrısı değil, Türklerin topraklarını paramparça eden bir idam fermanıydı. 

İşgalcilerin yurttan kovulmasına mı?

Yunan, İngiliz, Fransız ve İtalyan askerleri Anadolu’daydı. İstanbul işgal altındaydı. 26 Ağustos 1922’de Büyük Taarruz başladı. Asırlardır kendini savunan Türk ordusu bu kez saldıran taraftı. Başkomutan Mustafa Kemal Paşa ve askerleri sayesinde 30 Ağustos Zaferi kazanıldı. İşgalciler İstanbul’dan da “geldikleri gibi” gitmek zorunda kaldı. 

Onurunun, şerefinin korunmasına mı?

“Ya istiklal ya ölüm!” Bağımsızlık pazarlık konusu hiç olmadı. Vahdettin gibi yalnızca kendini ve hanedanını düşünen birinin verdiği bütün ödünlere karşın Türkiye, Lozan masasına yenilmiş bir imparatorluğun mirasçısı olarak değil, kazanmış bir ulus olarak oturdu.

Kuldan bireye, tebaadan yurttaşlığa geçişe mi?

ilan edildi. Egemenlik artık bir hanedanın değil, kayıtsız şartsız milletindi. Padişahın kulu olan insan, haklarıyla ve sorumluluklarıyla artık çağdaş bir devletin yurttaşı oldu.

“Kimsesizlerin kimsesi” Cumhuriyetin seni “efendi” yapmasına mı?

 “Köylü, milletin efendisidir.” sözü devrimin kilit tümcelerinden biriydi. Yüzyıllardır emeğiyle ülkeyi ayakta tutan, ancak emeğinin karşılığını alamayan köylünün refahını sağlamak devlet politikası haline getirildi. Asker besleyen, askere gidip vatan uğruna ölen Türk köylüsü artık padişah ile aynı konumdaydı. Anadolu insanı ilk kez ülkenin asıl sahibi ilan edildi. 

Ayrıcalıkların kaldırılmasına, herkesin eşit olmasına mı?

Saltanat ve hilâfet kaldırıldı. Artık kimse doğuştan, şans eseri sahip olduğu hiçbir geleneksel ayrıcalığa sahip olamayacaktı. Kanun önünde sultan da çoban da bir oldu. 

Okuma-yazma öğretilmesine mi?

Daha Zübeyde Hanım ile Ali Rıza Efendi tanışmamış, Mustafa Kemal henüz doğmamışken, başta Münif Paşa olmak üzere Osmanlı aydınları okuma-yazmanın yaygınlaşmasının önünde en büyük engel olarak Arap alfabesini görüyordu. Türkçe’ye uygun değildi. Enver Paşa askerî yazışmalarda ve yayınlarda kullanılan Enverî yazıyı geliştirdi. 

Tartışmaların ortasındaki Mustafa Kemal halk kendi diline dönebilsin, diğer yandan 1926’da Latin alfabesine geçen Türkî cumhuriyetlerle iletişim kurabilsin diye Harf Devrimi yaptı. 1927'de yüzde 10,5 olan okuryazarlık oranı 1935'te yüzde 20,4’e yükseldi. Sekiz yıllık dönemde oran yaklaşık 2 kat arttı. Millet Mektepleri, yetişkinlere yeni harfleri öğretmek amacıyla ülke çapında büyük bir seferberlik yürüttü. Milyonlarca yetişkin ilk kez kendi adını yazabildi. Ardından gelen Dil Devrimi’yle halk kendi diline kavuştu. 

İnsan yerine konmaya, değer bulmaya mı?

İnsanı soy ve cemaat bağlarıyla değil, yurttaşlıkla tanımlayan çağdaş dünyanın bir parçası olunmalıydı. Soyadı Kanunu ile aile adları zorunlu hâle getirildi. Ardından 2590 sayılı Kanun’la geleneksel lakap ve unvanların kullanımı kaldırıldı. 

Eğitim seferberliği yapılmasına mı?

Tevhid-i Tedrisat Kanunu ile eğitim birleştirildi. Atatürk, “Dünyada her şey için, medeniyet için, hayat için, muvaffakiyet için en hakiki mürşit ilimdir, fendir.” dedi. 1940’ta Atatürk döneminde atılan temeller üzerinde Köy Enstitüleri yükseldi.  

Eğitim fırsatlarına erişimde eşitliğe mi?

İlköğretim zorunlu ve parasızdı. Kız çocukları okula gidebildi. Bir çocuğun geleceğini artık doğduğu yer ya da ailesinin serveti değil, aklı ve emeği belirleyecekti.

Okullar açılmasına; doktor, ebe, hemşire, mühendis, öğretmen yetiştirilmesine mi?

Köy çocuğu öğretmen, doktor, mühendis olabildi. 1933’te Üniversite Reformu yapıldı. Tıp fakültesi çağdaşlaştırıldı. Tarih-Coğrafya Fakültesi, Yüksek Ziraat Enstitüsü, ebe ve sağlık memuru okulları kuruldu. 

Din, mezhep ve soy ayrımı gözetmeyen bir hukuka mı?

Laik hukuku getirdi; din, mezhep ya da soy farkı gözetmeyen bir hukuk düzeni kurdu. Yurttaşlığı ayrılık üzerine değil, ortaklık üzerine tanımladı.

Kadınların erkeklerle eşit olmasına mı?

Türk Medeni Kanunu ile çokeşlilik yasaklanırken resmî nikâh zorunlu oldu. Boşanma hakkı kadına da tanındı. Mirasta kız ve erkek evlat eşit pay aldı. Mahkemede kadının tanıklığı erkeğinkiyle eşit sayıldı.

Türk kadını pek çok Avrupa ülkesinden çok önce seçme ve seçilme hakkı kazandı. 1936’da TBMM’de artık 18 kadın milletvekili vardı. 

Kapitülasyonların kaldırılmasına mı? 

Yabancılara yüzyıllardır tanınan vergi, yargı ve ticaret ayrıcalıkları Lozan’da tarihe gömüldü. Kendi topraklarında yabancıdan aşağı muamele gören bir ülke ekonomik bağımsızlığını kazandı. 

Dış borçların ödenmesine mi?

Düyun-u Umumiye ile maliyesine el konmuş bir imparatorluktan kalan borçlar, genç tarafından üstlenildi ve 1954’e kadar ödendi. Üretim ekonomisi hedeflendi. Merkez Bankası, Sümerbank, Etibank gibi sayısız kurum ve ilk Beş Yıllık Sanayi Planı hayata geçirildi. 

Yobazlıktan, hurafelerden benliğinin kurtarılmasına mı?

1925’te tekke, zaviye ve türbeler kapatıldı; şeyhlik, dervişlik, muskacılık, falcılık yasaklandı. Atatürk’ün sözüyle: “Türkiye Cumhuriyeti şeyhler, dervişler, müritler, meczuplar memleketi olamaz”dı. İnsan laiklik ilkesiyle birlikte aklı, bilimi ve vicdan özgürlüğünü kendi rehberi yaptı.

Kendi uçağını, aşı ve serumunu üreten genç Türkiye’nin emperyalizme meydan okumasına mı?

Vecihi Hürkuş tasarladığı uçakla uçtu. Kayseri Tayyare Fabrikası kuruldu. İran’a uçak bile armağan edildi. Nuri Demirağ kendi uçaklarını üretti. 

Hıfzıssıhha Enstitüsü aşı ve serum üretti. Savaştan yeni çıkmış, hastalıktan kırılmış yoksul bir ülke artık mazlum ülkelere ilaç ve aşı gönderebilir hale geldi. Sıtma, trahom ve frengiyle savaşıldı.

Bir şeyi birbirinden ayırmak zorundayız:

Cumhuriyetin eksiklerini eleştirmek başka, varlık nedenine ve temel kazanımlarına düşmanlık etmek başkadır. Tarihsel gerçekleri çarpıtarak, kazanımları küçümseyerek, bağımsızlık mücadelesini değersizleştirerek ve yurttaşlık bilincini aşındırarak Cumhuriyetle hesaplaşmaya kalkışmak eleştiri değil, düpedüz düşmanlıktır. 

Bir insan, kendisine kazandırılan özgürlüğe neden karşı çıkar?

Havacılıktan sanayiye, eğitimden sağlığa kadar atılan adımların ortak bir amacı vardı: Başkasının kararına, üretimine ve iradesine bağımlı olmayan bir ülke yaratmak.

Bir milletin bağımsızlığına, kendi kaderini tayin etmesine, kulluktan yurttaşlığa geçmesine, kadınların hukuk önünde hak sahibi olmasına, çocukların okula gitmesine, bilimin hurafelerin yerini almasına neden itiraz edilir? Sorun; yalnızca geçmişi nasıl değerlendirdiğimiz değil, nasıl bir ülkede yaşamak istediğimizle ilgili bir seçim. 

Neye karşısın?

Yüzyıllar boyunca süren gerilemenin durdurulmasına mı?

İşgalcilerin yurttan kovulmasına; onurunun, şerefinin korunmasına mı?

İnsanların doğuştan ayrıcalıklı olduğu bir düzenin sona ermesine mi? 

Kuldan bireye, tebaadan yurttaşlığa geçişe mi? 

Cumhuriyetin seni efendi yapmasına mı?

Okuma yazma öğrenmene mi?

Doğuştan gelen ayrıcalıkların kaldırılmasına mı?

Herkesin hukuk önünde eşit olması idealine mi?

Kadınların miras hakkı kazanmasına, seçme ve seçilme hakkına kavuşmasına mı?

Kapitülasyonların kaldırılmasına mı?

Ekonomik bağımsızlık mücadelesine mi?

Eğitim seferberliğine, okulların açılmasına, bilim insanlarının yetişmesine mi?

Yobazlığın, hurafelerin ve dogmaların yerine aklın ve bilimin geçirilmesine mi?

Kendi uçağını üretmeye çalışan, aşı ve ilaç üreten, ihraç eden genç Türkiye'nin “tam bağımsızlık” mücadelesine mi?

Yoksa daha da büyük bir itirazın mı var: 

Türk olmaya mı, Türklerin zafer kazanmasına mı, Türklük tanımı altında mutlu olunmasına mı, Türkçe’ye mi?

Kazanımlarına durmadan itiraz edenlerin bu soruları yanıtlamaları gerek.

Sahi, sen neye karşısın?

Paylaş:

İlgili Haberler