
■ Mesele yalnızca bir güvenlik başlığı değil, Türkiye’nin geleceğini ilgilendiren stratejik bir devlet meselesidir.
■ MHP’nin yaklaşımında bu süreç herhangi bir dış dayatmanın, pazarlığın veya Türkiye’nin milli iradesini sınırlayacak bir düzenlemenin konusu değildir.
Meşru zemin siyaset
■ Terörsüz Türkiye hedefinin temel şartı, silahın ve şiddetin siyaset aracı olmaktan çıkarılmasıdır. Siyasi taleplerin meşru zemini demokratik siyaset, hukuk ve Türkiye Cumhuriyeti’nin anayasal düzenidir.
■ Terörsüz Türkiye’nin siyasi anlamı, Türk milletinin bütün fertlerinin aynı milli aidiyet ve ortak gelecek fikri etrafında buluşabilmesidir. Bu anlayış, farklılıkları çatışma nedeni hâline getirmek yerine ortak vatandaşlık ve kardeşlik hukukunu güçlendirmeyi amaçlamaktadır.
■ Güvenlik sorunlarının ağırlığının azalmasıyla ekonomik, sosyal, kültürel ve demokratik meselelerin daha güçlü biçimde tartışılabileceği bir siyasi ortamın oluşması hedeflenmektedir.
Çatışma yerine uzlaşma
■ Terörsüz Türkiye’nin toplumsal boyutu, çatışma yerine uzlaşmayı; ayrışma yerine bütünleşmeyi; şiddet yerine demokratik siyaseti; korku yerine güveni esas alan bir toplumsal iklimin güçlendirilmesidir.
■ MHP perspektifinde Terörsüz Türkiye, Türkiye’nin çevresindeki vekâlet savaşlarının ve terör örgütlerinin oluşturduğu güvenlik risklerinin azaltılması bakımından da stratejik bir hedef olarak görülmektedir.
■ Terörsüz Türkiye, Türkiye’nin savunma ve güvenlik kapasitesinin yanında ekonomik gücünü de ilgilendirmektedir.
■ Terörsüz Türkiye’nin nihai amacı yalnızca bugünkü terör örgütünü ortadan kaldırmak değil, gelecekte benzer yapıların ortaya çıkmasını mümkün kılacak şartların oluşmasını engelleyecek güçlü bir devlet ve toplum yapısı kurmaktır.
Bölgesel aktörlük
■ Terörsüz Türkiye’nin bir diğer hedefi, Türkiye’nin bölgesel aktörlüğünü güçlendirmektir. Terörsüz Türkiye, daha kapsamlı bir “Lider Ülke Türkiye” tasavvurunun güvenlik ve toplumsal bütünlük ayağı olarak değerlendirilmektedir.
■ Terörsüz Türkiye’nin kalıcı hâle gelmesi, yalnızca silahların susmasına değil; Türkiye’nin ekonomik, sosyal, hukuki ve demokratik kapasitesini geliştirmesine de bağlıdır.