A Milli Futbol Takımı, UEFA Uluslar A Ligi 1. Grup 5. maçında Belçika'ya 2-1 yenildi.
İzmir'de Gürsel Aksel Stadı'nda oynanan maçın ilk yarısını da 2-1 geride kapatan ay-yıldızlı ekibin tek golü Arda Güler'den geldi.
Grupta oynadığı 5. maçı da kaybeden Türkiye, puansız son sırada kaldı. Üçüncü galibiyetini alan Belçika ise puanını 9'a yükseltti.
Ay-yıldızlı ekip, gruptaki son maçını 15 Kasım'da deplasmanda Fransa ile oynayacak.
Yazarları Uğur Meleke ve Banu Yelkovan, A Milliler'in yenilgisini bugünkü köşe yazılarında değerlendirdi. İşte o yazılar...
UĞUR MELEKE - STADI GÜRSEL AKSEL, KAPTANI ARDA OLMALI!
Kusursuz ve MHK’sız TFF’nin, Türk futbolunun kucağına tarihin en büyük skandalını bırakıp hâlâ milli takımla ilgili kararlar alması tuhaf olsa da... Işıl ışıl, pırıl pırıl bir futbolcu jenerasyonumuz var. Ve onların potansiyellerini gerçekleştirmelerini hayal ediyoruz ulusça.
Tabii ki tek bir Belçika maçıyla büyük analizler yapmak zor: Ancak Vincenzo Montella’nın “reaktif” futbol stilinden çıkmak, “proaktif” olmak hayal ediliyor belli ki. Topu daha fazla talep ediyoruz, sadece fırsat kollayan değil, yaratan bir milli takım olmak gibi bir amaç hissediliyor. Ancak işin savunma kısmına pek kafa yorulmamış, Doku’nun karşısında sağ bekte Oğuz Aydın’ı başlatmak büyük bir hataydı. Bizimle beraber 70 dakika bunu kenardan seyretmek, Doku şov yaparken oraya hiçbir önlem almamak daha büyük bir aymazlık.
TEK BiR DOĞRU VARDI
Dünkü müsabakanın belki en doğru detayı, İzmir’de Gürsel Aksel Stadı’nda oynanması idi. Hep söylüyorum, milli takımı şehir şehir gezdirmek ideal bir metot değil. Dünyanın hemen hemen bütün büyük milli takımlarının bir ulusal statları vardır maçlarını oynadıklarını. En azından resmi müsabakaları aynı statta oynamalı, futbolcularınız bir meleke kazanmalı. Stada, zeminine, soyunma odasına, atmosferine alışmalı. Tam anlamıyla evinde gibi hissetmeli. Bunun için benim önerim Gürsel Aksel Stadı..
Benim hayalimdeki milli takım maçlarını Gürsel Aksel’de “Yaşa Mustafa Kemal Paşa” tezahüratları altında oynuyor, kaptanlık bandını da Arda Güler takıyor. Arda’nın ne kadar genç olduğunun farkındayım ama böyle yıldızlar bizim gibi ülkelerde belki 20, belki 50 yılda bir doğarlar. Arda’nın zaten oyununa, vücut diline, haline tavrına baktığın zaman sahada bantsız liderlik yaptığını gözlemliyorsunuz. Euro 2028 elemelerinin başlangıcıyla beraber yeni bir start, yeni bir kaptan yakışır ulusal takıma.
Tabii ki bence hiçbir konuda karar almaması gereken bu TFF’nin, “ayakla basket atmak”, “adamlık” gibi son derece objektif kriterleri olduğu için ne desek boş şu aşamada... Umarız her şey güzel olur ulusumuz adına.
BANU YELKOVAN - ASIL MESELE TEMİZ SAYFAYA NELER YAZACAĞIMIZ!
Milli Takımın hafızası her teknik direktör değişikliğinde silinmemeli.
Her şey tam da yeni bir teknik adamın hayal edeceği gibi başladı. Gürsel Aksel’in tribünleri doluydu, takım önde etkili basıyordu ve 20. dakikada kazanılan serbest vuruşta Arda, sadece tribünlerin değil takım arkadaşlarının da hayran bakışları arasında topu 90’a gönderdi ve öne geçtik. Ne var ki mutluluğumuz 7 dakika sürdü. 27. dakikada Doku, De Bruyne’e bıraktı: 1-1. Sadece 3 dakika sonra bu kez De Cuyper, De Ketelaere’e: 1-2. İlk golü atmamızla iki golü yememiz arasında 10 dakika bile geçmedi. Belçika ne yaptığını bilen bir takım gibi oynadı. Biz ise sanki “Hadi arkadaşlar, önde basıyoruz” taktiğiyle. Mücadele ve iyi niyet vardı ama ikisi de yetmedi.
İkinci yarı başlarken ilk yarıdaki coşkudan da eser kalmamıştı. Oysa kâğıt üzerinde Sergen Yalçın’ın tercihleri cesurdu. Hakan Çalhanoğlu kulübede başladı, orta saha Orkun ile İsmail’e emanet edildi. “Hakan da olsanız, yıllardır kaptanlık bandını taşısanız da benim için fark etmez” mesajı netti.
ZAMANA iHTiYAÇ VAR AMA
İkinci yarının ilk çeyreğinde topu tutan, ritmi belirleyen ve kornerleri kullanan hep Belçika’ydı. Kalemize gelen her topta irkildik. Bizim tek tük denemelerimiz ise hep yarım kaldı. Arda Güler, bizim adımıza sahadaki en etkili isimdi.
Yeni teknik direktörlerin ilk maçlarında sıkça başvurulan bir açıklama vardır:
Takımın zamana ihtiyacı var. Elbette var. Ama zaman, tek başına bir oyun fikri üretmiyor. Vincenzo Montella döneminin bütün sorunlarını Sergen Yalçın’ın sırtına yüklemek ne kadar yanlışsa, yeni bir isim geldi diye geçmişte yapılan her şeyi geçersiz saymak da öyle. Milli takımın hafızası, her teknik direktör değişikliğinde silinip yeniden yazılacak bir tahta değil. Hele bu kadar yetenekli bir oyuncu kuşağına sahipken.
Bizim artık her seferinde yeni bir başlangıcın heyecanına değil, kurduğumuz şeyi sürdürebilmenin aklına ihtiyacımız var. Çünkü temiz sayfa açmakta çok iyiyiz. Mesele, o sayfaya ne yazacağımız.
